Het geslacht Larix hoort tot de dennenfamilie en telt een tiental soorten, allemaal op het noordelijk halfrond. In Europa gaat het vooral om Larix decidua, de Europese lariks uit de Alpen, Polen, de Sudeten en de Tatra, en om de geïntroduceerde Japanse lariks Larix kaempferi, die beter bestand is tegen lariksekanker.

In het Franse taalgebied — en dus ook in de Belgische houthandel — hoor je bij mélèze meestal aan bergmélèze uit de Alpen. Die bomen groeien traag door het klimaat en de hoogte, en dat levert nauwere jaarringen, dichter hout en meer kernhout op dan een lariks uit een snelgroeiende aanplant in de lage landen. Dat verschil is echt, en het is de reden dat mensen expliciet om mélèze vragen.

Wat elke lariks gemeen heeft: het is de enige naaldboom bij ons die in de herfst zijn naalden verliest. Het kernhout is roodbruin en donkert na in het licht, het spinthout is witgeel en duidelijk lichter.

Botanisch

Larix spp., familie Pinaceae

Europese soort

Larix decidua — Alpen, Polen, Sudeten, Tatra

Geïntroduceerd

Larix kaempferi, de Japanse lariks

Hoogte

ongeveer 30 m, stamdiameter tot 1 m

Levensduur

150 tot 200 jaar

Kernhout

roodbruin, donkert na in licht

Spinthout

witgeel, niet duurzaam

Bijzonderheid

verliest als enige naaldboom bij ons zijn naalden

Eerlijk is eerlijk: lariks werkt sterk. Het hout krimpt en zwelt merkbaar bij wisselend weer, en het heeft de neiging tot draaien en scheluw trekken als het niet goed gedroogd of niet stevig bevestigd is. Op gevelbekleding is dat te ondervangen met genoeg bevestigingspunten; op een vlak dat kaarsrecht moet blijven, kies je beter iets anders.