De Siberische dwergden
De Siberische dwergden groeit als lage struik in Noordoost-Azië, buigt onder de sneeuw en levert eetbare pijnboompitten. Kenmerken en leefwijze. Een den die liever kruipt dan groeit. In de koudste streken van Azië buigt hij zich onder de sneeuw — en overleeft zo de winter.
De Siberische dwergden
Een den die liever kruipt dan groeit. In de koudste streken van Azië buigt hij zich onder de sneeuw — en overleeft zo de winter.
- Pinus pumila
- Struik van 1–3 m
- Naalden per vijf
Uit onze winkelPicknicktafel 140 cm KING ® / 4cm dikte€164,95★ 4.9 (27)
BekijkBekijk picknicktafels
De Siberische dwergden in het kort
Een lage, kruipende den van berghellingen en toendra in Noordoost-Azië, gebouwd om onder een deken van sneeuw de winter door te komen.
Van Oost-Siberië en Kamtsjatka tot Japan groeit deze den zelden hoger dan een paar meter. Hij vormt uitgestrekte, dichte struwelen op plekken waar een gewone boom zou bevriezen of wegwaaien.
Zijn truc is buigzaamheid: in de herfst vlijen de takken zich tegen de grond, waar de sneeuw ze bedekt en isoleert tegen de ijzige kou. In het voorjaar richten ze zich weer op.
Hij hoort bij de groep van de zogeheten witte dennen, met naalden per vijf in een bundel — zoals de alpenden en de Amerikaanse witte den.
- Botanisch
- Pinus pumila
- Herkomst
- Noordoost-Azië: Siberië, Kamtsjatka, Japan, Korea
- Hoogte
- meestal 1–3 m, kruipend
- Naalden
- per vijf, 4–10 cm
- Zaden
- eetbare pijnboompitten
- Hout
- geen handelshout
Eerlijk is eerlijk: als houtsoort betekent de dwergden niets — hij wordt nooit dik genoeg voor planken. Zijn waarde ligt in de natuur: hij houdt hellingen vast en voedt met zijn zaden vogels, eekhoorns en beren.
In beeld · Zo herken je een Siberische dwergden
Schematische tekening.
Zo herken je een Siberische dwergden
Laag en kruipend
Een struik van enkele meters, vaak breder dan hoog, met liggende of opstijgende takken.
Naalden per vijf
Vijf naalden per bundel, blauwgroen met lichte strepen aan de binnenzijde.
Kleine kegels
Paarsachtige tot bruine kegels met relatief grote, eetbare zaden.
Gebouwd voor sneeuw
In de winter liggen de takken plat onder de sneeuw, beschermd tegen vorst en wind.
Waarom je er geen planken van zaagt
Te dun
De stammetjes blijven dun en kronkelig; er zit geen bruikbare plank in.
Brandhout
Lokaal wordt het taaie, harsrijke hout wel gebruikt om te stoken.
Pijnboompitten
De zaden worden in Rusland en Japan geoogst en gegeten, net als die van andere vijfnaaldige dennen.
In de tuin
Als rotstuinplant en in dwergvormen is hij bij ons soms in kwekerijen te vinden.
Waar de dwergden groeit, is hij vaak de enige beschutting en het belangrijkste voedsel. Notenkrakers, eekhoorns en bruine beren zijn in de herfst sterk op zijn zaden aangewezen.
Veelgestelde vragen over de Siberische dwergden
Hoe groot wordt de Siberische dwergden?
Meestal 1 tot 3 meter, uitzonderlijk wat hoger. Hij groeit eerder in de breedte.
Waarom ligt hij in de winter plat?
Zijn takken buigen onder de sneeuw naar de grond, waar ze beschermd zijn tegen de ergste kou.
Zijn de zaden eetbaar?
Ja. Het zijn kleine pijnboompitten die in Noordoost-Azië geoogst en gegeten worden.
Levert hij bruikbaar hout?
Nee, de stammen zijn te dun en te kronkelig voor houtproductie.
De Siberische dwergden in perspectief
Geen boom om planken van te zagen, wel een meesterwerk van aanpassing aan de kou.
Een vraag over jouw project? Stel ze gerust — we denken graag mee.